Stilte

Het was lang stil op deze blog. Opnieuw vele redenen.

Mij stoorde het niet echt. Het stoorde me alleen dat een minder positief bericht het laatste was. Als ik het goed heb, het enige negatieve bericht, so far, in mijn rijtje.

Dat was ook de bedoeling van deze blog. Positief zijn. Een plus-boodschap brengen over ondernemen en leven in het algemeen.

De stress was er toen, en heeft heel lang door mijn lijf gejaagd. Ik kon het niet van me afzetten, het bleef maar duren. De redenen .... daar hoef ik ondernemende lezers niets over te vertellen. De crisis is verdorie lastig.

Even liet ik ze zo diep in mijn lijf kruipen dat ik aan opgeven dacht. Het was een donkere, lastige, emotionele, vermoeiende periode. Winterdagen in hun toppunt.

Nu niet meer.

Een klik gemaakt.

Diep in mezelf gekomen en besloten : komaan, tanden erin en doorzetten.

Dat is het plan, de opdracht, de taak die ik gestart was.

De missie is : Slagen ! Crisis of niet.

Tot gauw!

Katrien

Stress

Het is lang geleden dat ik zoveel stress in mijn lijf voelde.

Ik zoek in de grijze kamers van mijn herinnering, maar vind de laatste stressperiode niet echt terug.

Van nature hou ik wel van wat druk op de ketel, dat doet me goed presteren, brengt mijn creativiteit op gang, en versterkt mijn tempo.

Maar de stress die ik nu voel is anders. Ik krijg enkele dingen niet onder controle, en dat is voor deze ControleFreak echt een nachtmerrie. Wakker liggen 's nachts, stramme spieren, hoofdpijn, maagpijn, zweten.

Ik heb in het verleden al eens dik tegen de lamp gelopen door niet op tijd te luisteren naar dit oude lijf van me. Ik mag geen ezel zijn, ik moet nu ingrijpen en mezelf verzorgen.

Ik probeer iets gezonder te eten. Ik heb mijn volgende sportles gepland.

Voor de stress die ik nu voel, zou ik nog een pak andere dingen moeten plannen. Plannen om los te laten, bijvoorbeeld ;-) Af en toe de gedachten afzetten, de knop omdraaien en los-laten.

Studeren is een tweede piste. Ik moet me verder verdiepen in de wondere wereld van de techniek waar ik -in alle eerlijkheid- nog steeds geen fluit van begrijp.

Ik moet iemand vinden die me vanaf de eerste stap wil uitleggen wie die Ohm wel was, en wat die wijze mens bedoeld heeft met zijn fameuze wet. Eens ik dat snap kan iemand me het verschil uitleggen tussen weerstand en spanning, Ohm en Volt, 0-10 V en 4-20mA..

Ik kan intussen wel vertellen welke niveaumelder je kan gebruiken voor een silo met maiskorreltjes. Maar hoe je die melder aansluit?????

Ik kom voor het eerst in een lange tijd op een punt waar ik iets niet "als vanzelf" aanleer.

Laat me oefenen op talen, woorden, onderliggende relaties, sociale wetgeving, verkooptechniek, ... noem maar op - helemaal mijn ding.

Maar elektriciteit en elektronica zijn zo nieuw voor me... dat het wel lijkt alsof de deur van mijn hersenen op slot is. En dat frustreert me.

Ik geloof dat 80% van de stress die ik voel daarvan afkomstig is.

Kennen jullie geen zeer geduldige ziel die beste vriendjes is met Ohm en zijn wet??

... want als die mens bestaat én wat uitleg wil geven, zit ik meer dan gemotiveerd te wachten!

Eens ik die Ohm onder de knie heb .... kan ik rustig de andere OOOOHHHHMMMMMM oefeningen doen!

De Kleine Dingen

Soms zitten we met z'n allen zo met ons hoofd in de wolken of onze voeten te ver boven te grond. We gaan zweven omdat we zo hard aan het werk zijn. We verliezen contact met onszelf of onze omgeving en gaan helemaal op in dat professionele plaatje.

We zien grote orders, grote klanten, grote opportuniteiten. We bevechten de bedreigingen, schrijven grote plannen uit volgens de krijtlijnen van onze business. Op het einde van de dag, of op het einde van de maand zitten we met ons hoofd in de cijfers, al dan niet blij met de resultaten.....

Meer, beter, groter, sterker.

Ik verlies me er zelf wel vaker in.

Tot ik bij de keel gegrepen word door De Kleine Dingen.

Dit weekend door de mooiste plek op aarde.

Ik ben geen wereldreiziger. Ik heb nog niet zoveel gezien, maar ken wel een paar mooie plekjes in Europa. De golven en hun sterke geluid aan de Vlaamse kust. De wijngaarden van de Katharen. Een groene vijver in de streek van Bordeaux. De woeste Cevennes. Spaanse bergdorpjes. Het glooiende landschap van Toscane.

Maar het mooiste stukje Europa lag voor kort in mijn eigen achtertuin. Onder een grote Els, wel 200 jaar oud. Als je eronder staat, dan sluit de wereld zich veilig om je heen. Je kijkt uit over de Vlaamse Ardennen, maar voelt je met ieder plekje van de wereld verbonden. In jezelf, tot jezelf, misschien ook ver buiten jezelf. Ik weet al lang dat ik daar als pelgrim kom. Ik ben gewoon een voorbijganger in de geschiedenis van de boom. Ik ben verhuisd, maar keer af en toe naar de boom terug.

Dat plekje, het enige plekje op de wereld waar ik me helemaal thuis voel, is sinds vorige week veranderd.

De oude Els is ziek en heeft twee van zijn sterke armen verloren. Ze zijn op de weide gevallen, en laten de rest van de boom verweesd staan.

Toen ik het zag, greep dat me bij de keel.

Ik wou huilen, ik wou de boom herstellen, ik wou tieren naar Moeder Aarde dat dit niet kon.

Maar daar stond ik. Zoals steeds machteloos. Te klein voor dat plekje. De natuur te groot voor mij.

De boom heeft me erop gewezen dat hij niet doet wat ik wel zou willen. Een veilige haven voor me zijn als ik tot as terugkeer.

Hij doet gewoon zijn eigen ding.

En zet me even op mijn plaats. Met mijn beide voeten op de grond, mijn hoofd weer weg uit die wolken, en terug bij waar het echt om gaat. De Kleine Dingen onder de takken van een Grote Boom.

Change we need

Dat we niet bang zijn, of op meer crisis-onheil zitten te wachten, dat vertelde ik al.... Retec investeert dit jaar in de toekomst, in innovatie, in vernieuwing .

Eind deze week moet onze volledige ICT eraan geloven : op vrijdag worden onze oude pc's geformatteerd en weggegeven, en pakken we onze nieuwe computers uit. Het ganse team in het nieuw.

Er wordt een volledige back-up gemaakt van onze data, CRM Pakket, boekhoudprogramma en stock-beheer, en alles wordt overgeplaatst naar hosted servers, ergens in een supersonisch Brussels gebouw waar -dankzij de nieuwste snufjes aan technologie en climatisering- onze gegevens gepamperd en bewaard worden onder de best mogelijke omstandigheden.

Het duurde eventjes voor we de beslissing durfden nemen om alles nu op iemand anders' server te gaan zetten, en alles over het internet te gaan doen, maar ik geloof dat we de juiste keuze gemaakt hebben.

Na veel rekenen en vergelijken komt de kost misschien iets duurder uit (tot 6,5 gebruikers is een hosted server goedkoper voor een KMO, daarboven wordt het duurder) - maar de zorgen, de stress bij elk server- of softwareprobleem - neen, voor mij hoeft het niet meer, bedankt!

Dus alles buiten, en ons bedrijf en al onze gegevens via het fantastische internet bereikbaar. Het opent een pak perspectieven!

Als we verder willen groeien in ons MVO-denken, dan kunnen we vanaf nu thuiswerken om kilometers te vermijden of aanwezig te zijn bij onze kinderen wanneer dat nodig is.

Doemdenkers vragen ons wat we gaan doen als Het Heilige Internet uitvalt.

Als Het Internet op een dag niet meer zou werken, in Vlaanderen, in Europa, in de Wereld - moeten we ons dan geen ernstige zorgen maken over onze algemene veiligheid, in plaats van over onze databank die niet bereikbaar is? Dus ... dat scenario heb ik voor mezelf afgesloten.

Ik hoop dat mijn collega Tony en ikzelf alle andere scenario's wél voorzien hebben en er een gepaste back-up of oplossing voor gezocht hebben. Ik ben blij dat we dit project samen uitwerken - gedeelde stress is halve stress ;-)

Bovendien leggen we onze ICT in handen van een partner die vertrouwen en ervaring uitstraalt, een kleine KMO die investeert in de toekomst en gewoon bij ons "past".

Dat het eventjes wennen is om deze week alles los te laten en onze volledige ICT structuur uit handen te geven .... dat vraagt voor mij, als ControleFreak, inderdaad een zware inspanning.

Maar ik geloof er rotsvast in en zend positieve signalen uit (die komen dan ongetwijfeld ook naar Retec terug) : alles komt goed, alles komt goed en alle dingen komen goed.

September

Héhé, dat was een korte vakantie ! Maar ik ben terug, ik ben uitgerust en heb de batterijen opgeladen!

In juli had iedereen het over de crisis, en hoe die nog zwaarder zou toeslaan in september.

Tijdens mijn vakantie hou ik me meestal nogal op afstand van kranten en nieuws (2 weken zonder Radio 1, de Ochtend, dat is afkicken!), maar de paar dingen die ik hoorde en las, waren wel gematigd positief.

Vanaf morgen-maandag ga ik weer aan het werk, en ik vraag me af wat er zal gebeuren. Of we de voorspelde terugslag krijgen, of niet?

Bij Retec staan we vanaf mid augustus voor nog meer nieuwe uitdagingen. De voorbije maanden hebben we onze ganse organisatie onder de loep genomen, verbeterpunten gezocht, gevonden en aangepast. Vanaf nu gaan we al die zaken ook echt doorvoeren. Van nieuwe pc's over extern netwerk, over nieuwe offertes en huisstijl, tot verkoopstrategie en jaarplanning.

Ik ben me er zeer van bewust dat dit voor ons team geen makkelijke opdracht wordt. Wie al jarenlang volgens een bepaalde methode werkt, vindt verandering niet altijd even makkelijk. Toch ben ik ervan overtuigd dat we samen die grote stap vooruit kunnen zetten om verder te groeien.

Maar ik vraag me af wat de economie zal doen. Of het weer drukker wordt, of echt nog slechter moet gaan... Het is afwachten en hopen op het beste!

Ons motto voor het crisisjaar was, is en blijft : van citroenen limonade maken. Proberen vooruit te denken, te investeren in nieuwe mensen, opleiding en betere middelen, wetend dat er een eind komt aan de crisis, en dat we dan in onze markt als eerste én als beste uit de startblokken vertrekken.

Als je't mij vraagt ... mag dat al vanaf september! Wij zijn er klaar voor!

Vakantie

De vakantie en Franse levensstijl lonken naar me. Straks vertrek ik richting Cevennes, waar ik in een onooglijk klein dorp 2 weken stilsta.

Op alle vlakken "stilsta".
Geen internet, weinig telefoon (hoop ik), geen werk mee, hoofd leegmaken.
Gewoon la douce France met stokbrood en kaas en wijn, zuslief dichtbij, de kinderen bij de rivier, en een karrevracht fictie die ik aan sneltempo opmaak.
Heerlijk.
Vakantie.


Enjoy!