Change we need

Dat we niet bang zijn, of op meer crisis-onheil zitten te wachten, dat vertelde ik al.... Retec investeert dit jaar in de toekomst, in innovatie, in vernieuwing .

Eind deze week moet onze volledige ICT eraan geloven : op vrijdag worden onze oude pc's geformatteerd en weggegeven, en pakken we onze nieuwe computers uit. Het ganse team in het nieuw.

Er wordt een volledige back-up gemaakt van onze data, CRM Pakket, boekhoudprogramma en stock-beheer, en alles wordt overgeplaatst naar hosted servers, ergens in een supersonisch Brussels gebouw waar -dankzij de nieuwste snufjes aan technologie en climatisering- onze gegevens gepamperd en bewaard worden onder de best mogelijke omstandigheden.

Het duurde eventjes voor we de beslissing durfden nemen om alles nu op iemand anders' server te gaan zetten, en alles over het internet te gaan doen, maar ik geloof dat we de juiste keuze gemaakt hebben.

Na veel rekenen en vergelijken komt de kost misschien iets duurder uit (tot 6,5 gebruikers is een hosted server goedkoper voor een KMO, daarboven wordt het duurder) - maar de zorgen, de stress bij elk server- of softwareprobleem - neen, voor mij hoeft het niet meer, bedankt!

Dus alles buiten, en ons bedrijf en al onze gegevens via het fantastische internet bereikbaar. Het opent een pak perspectieven!

Als we verder willen groeien in ons MVO-denken, dan kunnen we vanaf nu thuiswerken om kilometers te vermijden of aanwezig te zijn bij onze kinderen wanneer dat nodig is.

Doemdenkers vragen ons wat we gaan doen als Het Heilige Internet uitvalt.

Als Het Internet op een dag niet meer zou werken, in Vlaanderen, in Europa, in de Wereld - moeten we ons dan geen ernstige zorgen maken over onze algemene veiligheid, in plaats van over onze databank die niet bereikbaar is? Dus ... dat scenario heb ik voor mezelf afgesloten.

Ik hoop dat mijn collega Tony en ikzelf alle andere scenario's wél voorzien hebben en er een gepaste back-up of oplossing voor gezocht hebben. Ik ben blij dat we dit project samen uitwerken - gedeelde stress is halve stress ;-)

Bovendien leggen we onze ICT in handen van een partner die vertrouwen en ervaring uitstraalt, een kleine KMO die investeert in de toekomst en gewoon bij ons "past".

Dat het eventjes wennen is om deze week alles los te laten en onze volledige ICT structuur uit handen te geven .... dat vraagt voor mij, als ControleFreak, inderdaad een zware inspanning.

Maar ik geloof er rotsvast in en zend positieve signalen uit (die komen dan ongetwijfeld ook naar Retec terug) : alles komt goed, alles komt goed en alle dingen komen goed.

September

Héhé, dat was een korte vakantie ! Maar ik ben terug, ik ben uitgerust en heb de batterijen opgeladen!

In juli had iedereen het over de crisis, en hoe die nog zwaarder zou toeslaan in september.

Tijdens mijn vakantie hou ik me meestal nogal op afstand van kranten en nieuws (2 weken zonder Radio 1, de Ochtend, dat is afkicken!), maar de paar dingen die ik hoorde en las, waren wel gematigd positief.

Vanaf morgen-maandag ga ik weer aan het werk, en ik vraag me af wat er zal gebeuren. Of we de voorspelde terugslag krijgen, of niet?

Bij Retec staan we vanaf mid augustus voor nog meer nieuwe uitdagingen. De voorbije maanden hebben we onze ganse organisatie onder de loep genomen, verbeterpunten gezocht, gevonden en aangepast. Vanaf nu gaan we al die zaken ook echt doorvoeren. Van nieuwe pc's over extern netwerk, over nieuwe offertes en huisstijl, tot verkoopstrategie en jaarplanning.

Ik ben me er zeer van bewust dat dit voor ons team geen makkelijke opdracht wordt. Wie al jarenlang volgens een bepaalde methode werkt, vindt verandering niet altijd even makkelijk. Toch ben ik ervan overtuigd dat we samen die grote stap vooruit kunnen zetten om verder te groeien.

Maar ik vraag me af wat de economie zal doen. Of het weer drukker wordt, of echt nog slechter moet gaan... Het is afwachten en hopen op het beste!

Ons motto voor het crisisjaar was, is en blijft : van citroenen limonade maken. Proberen vooruit te denken, te investeren in nieuwe mensen, opleiding en betere middelen, wetend dat er een eind komt aan de crisis, en dat we dan in onze markt als eerste én als beste uit de startblokken vertrekken.

Als je't mij vraagt ... mag dat al vanaf september! Wij zijn er klaar voor!

Vakantie

De vakantie en Franse levensstijl lonken naar me. Straks vertrek ik richting Cevennes, waar ik in een onooglijk klein dorp 2 weken stilsta.

Op alle vlakken "stilsta".
Geen internet, weinig telefoon (hoop ik), geen werk mee, hoofd leegmaken.
Gewoon la douce France met stokbrood en kaas en wijn, zuslief dichtbij, de kinderen bij de rivier, en een karrevracht fictie die ik aan sneltempo opmaak.
Heerlijk.
Vakantie.


Enjoy!

Verkooptechniek

In één van mijn eerste stukjes beloofde ik 'gauw' terug te komen op verkooptechniek, mijn favoriete hobby :-)

Gisteren een heerlijk verkoop-technisch gesprek gehad bij een klant. Wie verkoopt, weet wat ik bedoel.
Een (goede, maar daarom geen A-) klant nodigt ons uit om naar aanleiding van de crisis over betere prijzen te onderhandelen. Een gesprek dat begint bij een kennismaking, verder rolt over algemene zaken over de crisis en hoe we zaken doen "tegenwoordig", tot het uitmondt in het vragen van nieuwe condities.

De klant vraagt, en wij willen wel geven, maar dan liever geen toegevingen op de prijs, maar eerder bevestiging van wie we zijn, wat we kunnen, wat we al doen voor de klant. De klant ook zover krijgen dat hij zelf zegt of bevestigt dat hij eigenlijk tevreden is over jou als leverancier. So far, so good.

Dit gesprek zal nog verder uitmonden, in een bezoek bij onze fabrikant in Frankrijk om daar aan de basis 2 dingen te doen : enerzijds gefundeerd spreken over een betere prijs met onze fabrikant én met de klant,
en anderzijds -perfect- de klant te tonen hoe ons product gemaakt wordt, bijna nog artisanaal, maar wat een vakwerk.

Toen ik weer in de wagen zat, kon ik nog niet meteen inschatten wat de toekomst met deze klant brengt, maar dat het plezant was - puur verkoop-technisch gezien- dat is zeker. Ik geniet uitermate van aan tafel te zitten met echte goede aankopers, die niet te snel in hun kaarten laten kijken en de regels van het spel kennen, ... zoals onze klanten gisteren. Samen zoeken naar een evenwicht om de samenwerking te versterken.

Als verkoper moet je elke dag bijleren, groeien en de kleine kneepjes van het vak beter leren kennen. Hoewel ik uit een nest van verkopers kom, er mee opgegroeid ben, en al sinds 1992 in de verkoop sta, ... kan ik nog zoveel leren en groeien.
Maar als we het weer hebben over passie in de job, ja, dan beken ik dat mijn hart sneller slaat tijdens zo een verkoopsbabbel, en dat ik de uitdaging ervan nog steeds één van de leukste facetten van de job vind.

Laat het volgende gesprek maar komen!

Tough Life in the Mountains

Intussen ben ik enkele dagen terug uit het verre Beieren - meer bepaald uit Betzigau in de provincie Allgau, waar één van onze hoofdleveranciers UWT haar basis heeft.

We gingen er naartoe om er mijn partnership bij Retec officieel te maken.

Rudy, mijn vennoot en zaakvoerder van Retec, is -zo was al snel duidelijk- bijzonder populair bij onze Duitse vrienden. Uwe, eigenaar en zaakvoerder van UWT, ziet in Rudy duidelijk een vriend en een raadgever. Iemand op wie hij durft vertrouwen, maar die hij ook graag ziet.

Graag zien, daar zijn ze erg goed in ginder.

Het bedrijf wordt er gerund als een echt familiebedrijf, met heel veel aandacht voor de mensen en de onderlinge relaties, persoonlijke contacten, correcte maar vriendschappelijke samenwerking binnen of buiten de muren van het bedrijf.

Uwe omringt zich dan ook met enkele fantastische mensen die meteen een grote indruk op me maakten. De bevlogenheid, het enthousiasme, de professionaliteit .... in elk van hen terug te vinden!

Er werd tijd gemaakt voor een rondleiding in het bedrijf, producttraining en enkele gesprekken over de nabije en iets verdere toekomst.

Maar voor en na elk gesprek maken onze vrienden tijd voor socialising, networking, ... je noemt het maar zoals je wil... Een BBQ bij Uwe thuis, lunch met zicht op de alpen, heel veel schnapps en Weißbier ("it's a tough life in the mountains")of ... ja hoor, shoppen om een Lederhose en Dirndl voor Rudy en mezelf, zodat we helemaal deel kunnen uitmaken van de UWT familie.

Vandaag mailden we de bedankjes heen en weer,

maar ook de bezoekverslagen. De puntjes op de i zetten omtrent afspraken, prijzen, toekomstvisie en de agressieve concurrentie. Business first. Tussen de duidelijke afspraken ook heel wat motiverende woorden voor ons en het team.

Daar hou ik van : professioneel werken zonder ooit het persoonlijke te verliezen - of evengoed omgekeerd : persoonlijk werken, zonder ooit de professionaliteit over het hoofd te zien.

Thomas, Sales Manager bij UWT schreef me in zijn mail vandaag : "Our experience is many customers like to work with small companies like Retec and UWT, because they get an excellent product, individual support, assistance and service...... We together are the experts for SOLID MEASUREMENT and we are an excellent TEAM !!"

Mooi, toch?

Ik voel me sterk en enthousiast om zowel UWT als Retec verder op de markt te brengen, klanten "delighted" te maken met onze sterke producten en met onze professionele én persoonlijke aanpak.

Ik kijk ook uit naar het bezoek van UWT aan Retec. Even tonen dat het leven in "le plat pays" ook zwaar kan zijn ;-)

The Element

Sinds ik Sir Ken Robinson aan het woord hoorde op het forum "Innovatie maakt School" van Flanders DC, ben ik nogal wild van de man ;-)

Ik kocht zijn boek "The Element" -zoals aangekondigd in deze blog- en kon er vorige week zondag eindelijk echt in beginnen lezen. De subtitel leert je meteen waarover het gaat "Als passie en talent samenkomen". Echt prachtig. Ik word steeds grotere fan.

15 jaar lang had ik een hele leuke, afwisselende job, in een bedrijf dat ik zelf mee hielp groeien en waar ik al mijn talenten kwijt kon. Het leek vanzelfsprekend.Een 4-tal jaar geleden stond ik op een belangrijk keerpunt in mijn leven en moest ik op zoek naar een nieuwe professionele uitdaging.

Ik was me niet bewust van wie ik was, wat ik kon, ....

en vooral was ik me niet bewust van waarvoor mijn hart precies sneller ging kloppen.

Ik heb in de voorbije 4 jaar 3 verschillende jobs gehad, en ze allemaal met liefde uitgevoerd. Al raakte ik er misschien wel snel uitgeblust. Ik had die jobs nodig om te ontdekken wie ik was, en vooral wat ik wou gaan doen met mijn (professionele) toekomst.

Vandaag denk ik toch dat ik dat punt bereikt heb : het nieuwe vertrekpunt voor de komende 20 jaar. Ik ben gepassioneerd door mijn nieuwe uitdaging. Ik kan er al mijn talenten in kwijt. En ondanks de technische kant die ik (nog?) niet onder de knie heb, is de rest van de job schijnbaar "makkelijk", loopt dat als vanzelf voor mij. Ik voel me echt "in mijn element", vooral omdat ik ontdekt heb waar ik goed in ben, en nu kon kiezen voor een carrière waarin ik al die dingen ook kan gaan doen.

Ik zie in mijn nabije omgeving mensen op zoek gaan naar een nieuwe uitdaging. Twintigers die hun studierichting moeten kiezen, pas afgestudeerden die ongelukkig zijn in hun eerste job- maar nog niet echt weten waar hun tweede job zou moeten naar wijzen, veertigers die toe zijn aan een nieuwe uitdaging omdat ze zich uitgeblust voelen, of mannen en vrouwen die door de economische crisis verplicht worden op zoek te gaan naar een nieuwe job, en niet zomaar solliciteren, maar de keuze maken om eerst goed na te denken over wat ze écht willen.

Ik zal hen allemaal "The Element" aanraden. Je kan Sir Robinson aan het werk horen op deze link, neem de tijd om te luisteren, of koop zijn boek (of kom het gerust bij mij lenen) - het is echt de moeite.